نویان برای ایرانیان

مجله آمریکایی Forbes لیست قدرتمندترین افراد را تنظیم کرد. سه نفر اول این لیست به ترتیب "باراک اوباما" رییس جمهور آمریکا، "هوجین تائو" رهبر چین و "ولادیمیر پوتین" نخست وزیر روسیه تشکیل می دهند.

بعد از نخست وزیر روسیه در این لیست "بن برنانک" رییس سیستم ذخیره فدرال آمریکا قرار دارد. مکان پنجم به "سرگی برین" یکی از مهاجران روسی و بنیانگزار سیستم Google و "لاری پیج" شریک وی تعلق گرفته است. نفر دهم هم "بیل گیتس" معروف و بنیانگزار "میکروسافت" است.

با توجه به انتخابات آمریکا، آنچه بیش از پیش اهمیت دارد این است که رئیس جمهور بعدی برای حفظ رقابت پذیری آمریکا چه باید بکند ؟
در بحران کنونی، واشنگتن به اقدامات کوتاه مدت و میان مدت بسنده کرده است. آنچه که به فراموشی سپرده شده است، سوالاتی اساسی تر است که بایستی نگران آنها بود:
"جایگاه آمریکا در اقتصاد جهانی از منظر رقابت پذیری چیست ؟ و چه باید کرد تا در مقایسه با کشورهای با رشد اقتصادی بالا ، موقعیت خود را حفظ کنیم؟ "
حقیقت تلخ این است که آمریکا استراتژی بلند مدت اقتصادی ندارد. به عبارت دیگر مجموعه منسجمی از سیاستها که رقابت پذیری کشور را در بلند مدت تضمین کند، وجود ندارد. استراتژی در بردارندة اولویت بندی های مشخصی است که براساس درک ما از نقاط قوتی است که باید آنها را حفظ کرده و نقاط ضعفی است که بیش از همه موفقیت ما را تهدید می کند.
استراتژی به ما می‌گوید که "چه باید بکنیم و البته چه نباید بکنیم." در زمان مقابله با بحران، تجربه به ما می‌آموزد که گامهایی که برای حل مشکلات کوتاه مدت برداشته می‌شود، باید با استراتژی بلندمدت ما نیز همسو باشد. این در حالیست که در حال حاضر نمی توان با قاطعیت گفت گامهایی که برداشته می شود، مهمترین اقداماتی است که باید در راستای موفقیت بلند مدت اقتصادی برداشته شود.
سیستم سیاسی آمریکا بخصوص با توجه به تحولات آن درسالهای اخیر، تاحد زیادی منجر به فقدان تفکر استراتژیک در سطح دولت مرکزی (فدرال )می‌شود. دولتمردان به حوادث اخیر با رویکرد جزئی نگرانه‌ای برخورد نموده‌اند، در مقابل یک فرایند ایجاد استراتژی که در طی سالها انجام شود .